Choroba hemoroidalna

Choroba hemoroidalna – nazywana także hemoroidami, jest jedną z najczęściej występujących chorób dotyczących końcowego odcinka przewodu pokarmowego. Szacuje się, że około 40 % dorosłych ludzi doświadcza objawów związanych z chorobą hemoroidalną w pewnym momencie życia. Dla większości Pacjentów stanowi wstydliwy i krępujący problem, a dolegliwości związane z chorobą są niechętnie przez nich poruszane co często opóźnia wizytę u lekarza i zwiększa ryzyko powikłań.

Do czynników sprzyjających powstawaniu żylaków odbytu należą:

*siedzący tryb życia
*ciąża i poród
*dieta uboga w błonnik
*zaparcia
*nadmierna masa ciała
*podeszły wiek
*choroby przewlekłe np. marskość wątroby, nadciśnienie tętnicze

Wg klasyfikacji Golighera można wyróżnić cztery stopnie hemoroidów.

I stopień – widoczne tylko w anoskopie; nie wychodzą poza kanał odbytu. 
II stopień – pozostają w kanale odbytu; widoczne w anoskopie. 
III stopień – widoczne w trakcie parcia na zewnątrz odbytu; możliwe do odprowadzenia
IV stopień – nieodprowadzalne; pozostają trwale poza kanałem odbytu.

W zależności od zaawansowania choroby i indywidualnych potrzeb Pacjenta, lekarz dobiera

Kiedy mogę podejrzewać że mam chorobę hemoroidalną?

Obecność oraz nasilenie objawów są zależne od stopnia zaawansowania choroby. Jeśli Pacjent doświadcza któregokolwiek z tych objawów, szczególnie jeśli występują one regularnie lub utrzymują się przez dłuższy czas, powinien skonsultować się z lekarzem, który ma możliwość przeprowadzenia odpowiednich badań. Hemoroidy mogą być przyczyną dyskomfortu, dlatego ważne jest jak najszybsze rozpoczęcie leczenia, aby złagodzić objawy i zapobiec ewentualnym powikłaniom.

Czy da się wyleczyć chorobę hemoroidalną nieoperacyjnie?

W zależności od stopnia zaawansowania hemoroidów, nasilenia dolegliwości oraz indywidualnych potrzeb Pacjenta lekarz dobiera odpowiednie leczenie. W przypadku niewielkiego dyskomfortu oraz we wczesnym stadium choroby, możliwe jest zastosowanie metod nieoperacyjnych, łagodzących nieprzyjemne dolegliwości. Do tego celu stosuje się miejscowe maści, kremy oraz czopki o działaniu przeciwbólowym i przeciwzapalnym. Możliwa jest także farmakoterapia doustna, wspomagająca wzmocnienie i uelastycznienie naczyń krwionośnych i limfatycznych, przyczyniając się do zmniejszenia obrzęku oraz krwawienia z żylaków odbytu. Jeżeli istnieją wskazania, lekarz może zalecić również stosowanie antybiotyków, glikokortykosteroidów oraz środków zmiękczających stolec.
W celu złagodzenia objawów, Pacjenci mogą stosować także chłodne okłady lub nasiadówki. Należy jednak pamiętać, że taka forma leczenia obejmuje tylko działanie objawowe, a tym samym nie likwiduje przyczyny dolegliwości. Stanowi jednak skuteczną terapię dla wielu Pacjentów w początkowej fazie choroby.

W przypadkach bardziej zaawansowanych proktologia oferuje szereg nowoczesnych zabiegów, które można wykonać w warunkach ambulatoryjnych.

Należą do nich m. in.:

Skleroterapia hemoroidów– skierowana głównie dla pacjentów w I i II a czasem także w III stopniu choroby hemoroidalnej. Polega na wstrzyknięciu do podstawy guzka krwawniczego substancji obliterującej (czyli wykrzepiającej), prowadzącej do jego zwłóknienia oraz zamknięcia światła naczynia a w konsekwencji do zmniejszenia objętości hemoroidów i ustąpienia objawów.
Ligacja gumkowa – inaczej znana jako metoda Barrona, jest powszechnie stosowaną metodą przy leczeniu żylaków odbytu. Polega na umieszczeniu wokół podstawy hemoroida specjalnej opaski lub pierścienia, prowadząc do jego niedokrwienia i samoistnego odpadnięcia w ciągu kilku dni od zabiegu.
Laseroterapia – ta najnowocześniejsza metoda wykorzystuje energię światła laserowego do precyzyjnej obliteracji hemoroidów. Poprzez podgrzanie tkanek prowadzi się do zamknięcia światła hemoroida i obkurczenia okolicznej tkanki łącznej, a w konsekwencji do jego całkowitego zaniku.
Hemoroidektomia – stosowana w najbardziej zaawansowanych przypadkach, polega na klasycznym, chirurgicznym wycięciu hemoroidów lub podwiązaniu naczynia doprowadzającego do niego krew. Każde leczenie powinno obejmować również wprowadzenie zmian w diecie i stylu życia. Zaleca się spożywanie większej ilości błonnika, wody, świeżych owoców i warzyw a także regularną, umiarkowaną aktywność fizyczną.